Hari selasa pagi, adik aku bawak balik 2 ekor anak kucing. Nasib baik ada 1 sangkar besar yang kosong. Adik aku kata ada orang buang anak-anak kucing ini dalam tangki isi air. Adik aku kata yang seekor tu dah cam lemas masa dia try selamatkan dorang. Kesian plaks aku dengar kisah dorang. Apa ler manusia-manusia skrg ni? Eh patut ker aku panggil dorang tu manusia?? Layak ker dorang tu dipanggil manusia?? Isk geram sungguh..
At first anak-anak kucing ini ketakutan juga. Lepas kemas sangkar besar tu yang mana dulu tu sangkar PIPI. Sedih PIPI dah mati hari Isnin tu. Masa dia mati, dia kat sangkar lagi satu. Sedih sangat. 13 tahun bela dia. Memang manja. Biler tak ada dia rasa cam sunyi sangat. Rasa terbayang dia dalam sangkar tu. Eh.. emo kejap.. kang ada tiang kena peluk.. kikuka..
Berbalik pada anak-anak kucing ni, pagi-pagi memang routine aku bersih sangkar kucing dan kasi dorang makan. So masa tu adik aku just letakkan dorang dalam sangkar with whiskas basah dan air. Memang ketakutan ler tengok dorang. So aku pun letak suratkhabar buat sementara. Lepas keje tu aku cari kotak kosong kat belakang Giant. Letak kotak berlapik suratkhabar dalam sangkar. Malam sebelum tido aku kuar check kucing-kucing aku, tengok anak-anak kucing tu tido dengan comelnya dalam kotak.. sweet...
Sekarang ni dorang dah ok sket ngan aku. Kira cam kenal le. Tapi tak berani nak lepas dari sangkar pasal dorang tak familiar lagi ngan kawasan rumah aku. Hendak2 plaks rumah aku ni ramai plaks kucing datang yang selalu minta makan dengan kucing-kucing belaan aku sendiri. Tunggu besar sket dah kenal bau dan kucing-kucing belaan ku baru boleh kasi dorang main2 kat laman. Buat sementara ni relax dulu..
ok ler.. stop kat sini ler.. ni gambar dorang...


p.s. aku ni klu dah kasi nama kat kucing-kucing ni kira dah jadi family aku dah. Klu orang nak bela pun, memang aku tolak mentah2.